huzur evi

"- Anladım, kâğıttakinin çağrısı ağır bastı değil mi?
- Yapmayın Emine Hanım! En güzel hikâyemin ne olduğunu biliyorsunuz.
“Kırık bir taş plak gibi bizimkisi; kırık bir taşra hikâyesi.” diye diye bana da öğrettin kitapların sana ne ettiğini. Artık vazgeçtim seni buralara çağırmaktan, ömrümü senin yanında geçireyim diye tutundum satırlarına. Gözüm kaldı elin dayalı döşeli evlerinde, diyemedim. Dergilerin kitapların kokusundan mahrum kalmayasın diye almadım o pahalı kokuları. Sende neyi çoğalttılarsa bana da yetti. Bunlara yetmiyor İhsan’ım yetmiyor! Daha güzel ev, daha yeni araba istiyorlar… Evlat bu, kızamıyorum, kıyamıyorum. Ne yapsak? Evi mi satsak? Yoksa? Bakma bana öyle evet onları da…" "huzur evi"nden bir bölüm i.e

Django ve demir yumruklu adam filmlerini izledikten sonra hayal kırıklığımı tivitte yazmıştım. kayıtlara geçmesi açısından burada da söylemeliyim; ilk bir kaç filmde yeni bir efsane yönetmenin ipuçlarını veren tarantino, benim için  harakiri yapan fazla doğu özentili bir batılı. Bunları yazıyorum ya sanmayın sinema eleştirmeni vs yim sadece sinema sever bir seyirciyim. Hatta sinemayı yirminci yüzyılın gördüğü en güzel rüya sanan biriyim. Kendimce iyi filmler izlemeye çalışıyorum. Tamam herkesin tarkovski olması gerekmiyor ama bu kadar erken   bayağı ve sığ olmamalıydı.
Son olarak bu sene köle temalı filmler çeken amarikan pravaganda yönetmenleri abrahamla ödüllendirilecek zannımca. Bu bağlamda Bulut Atlası en beğendiğim. Meydanlarda kan içen bir vampiri perdede bir meleğe dönüştüren zamane çocukları...

o bir derviş...

http://www.edebistan.com/index.php/ibrahimeyibilir/kirmizi-dut/2012/06/


  http://www.edebistan.com/index.php/ibrahimeyibilir/akis/2012/10/


 http://www.tdk.gov.tr/images/20121110.pdf


 http://www.tdk.gov.tr/images/15-%C4%B0brahim%20EY%C4%B0B%C4%B0L%C4%B0R.pdf


 bunlar hikaye...

Bir yanım sanal alemden git derken bir yanım blog aç dedi. Teknolojik mazeretlerimiz oldu trajedilerimize. Umarım kayda değer şeyler yazarım buraya.